İlk blog yazıma bu eserle başlamasam cidden ayıp olurdu. Bir kitap hayata bakış açınızı değiştirebilir mi? Eğer yeraltı edebiyatının en önemli eserlerinden biri olan Fight Club ile tanıştıysanız cevabınız 'evet' olabilir. Tabii film izlemeyi seven biriyseniz bu kitabın filmiyle de tanışmış olabilirsiniz. Ama filmini çok sevip bunun aslında 1996'da yazılan Palahniuk'un ilk kitabının uyarlaması olduğunu bilmeyenler de olabilir. Her şeyden önce şunu söylemek isterim ki, kitaplar film uyarlamalarından çok daha fazla şey anlatır. Ama yine de, yönetmenliğini David Fincher'ın yaptığı ayrıntısını vermek zorunda hissederek, bana göre romandan uyarlanan filmler arasında en başarılısı olduğunu söyleyebilirim.
Tyler Durden gerçek miydi? Yoksa anlatıcı şizofren miydi? Marla Singer'ın amacı neydi? Bunları google ile aratabilirsiniz. Dövüş kulübünün ilk kuralı dövüş kulübü hakkında konuşmamaktır ve eğer dövüş kulübündeki ilk gecenizse dövüşmek zorundasınız. Kurallara uyup bugün gerçeklerle dövüşmek zorundayım. Toplumda bir bireyin "sahip olması gereken" şeylere sahip ama bu hayata yabancılaşan, ondan nefret eden ve insani duygulardan yoksunlaştığını hisseden anlatıcıyım ben. Ve içimde, yalanlarla dolu ve tüketim kültürünün etkisindeki dünyayı fiziksel acıyla tanıştırarak kaos ortamı yaratmak isteyen bir Tyler Durden var. Çünkü ancak her şeyimi kaybettikten sonra canımın istediğini yapmakta özgür olurum. Bunu biliyorum, çünkü Tyler biliyor.
Bu dünya karşısında o kadar çaresizim ki. Burada, yıldızlarla yeryüzü arasındaki boşluğu dolduran binlerce kilometrelik gecenin içinde, kendimi tıpkı o uzay hayvanlarından biri gibi hissediyorum. Köpekler. Maymunlar. İnsanlar. Sana öğrettikleri küçük görevi yerine getir. Bir kolu çek. Bir düğmeye bas. Neyi neden yaptığını hiç anlamadan. Belki bilgili ama duygusuz bir robot gibi. Spor salonlarına gidip bir heykeltıraşın söylediği gibi görünmek zorundayım. Ya da bu ay biraz fazla çalışıp evime en uygun koltuk takımını almalıyım. Sonra hayallerimdeki yatak. Perdeler. Halılar. Sonra o güzel yuvamda kısılıp kalırım. Sahip olduğum şeyler artık benim sahibim olur.
Etrafıma baktığımda, bugüne kadar yaşamış en güçlü, en akıllı adamları benzin pompalarken ve garsonluk yaparken görüyorum. İnsanlar nefret ettikleri işlerde çalışıyorlar; neden? Gerçekte ihtiyaç duymadıkları şeyleri satın alabilmek için. Tyler bana bir yumruk attı ve sen üzerindeki pahalı kıyafetler değilsin dedi. Sen evine aldığın koltuk takımı değilsin dedi. Sen sahip olduğun güzel vücudun değilsin dedi.
Bizi bir gün milyoner olacağımıza, film yıldızı, rock yıldızı olacağımıza inandıran televizyon programlarıyla büyüdük; ama bunların hiçbiri olmayacak. Peki hayatta istediğin her şeyi yapabilecek olsan ne yapardın? Bilmiyor musun? O zaman öldün sen. Çünkü eğer ne istediğini bilmezsen, bir bakarsın istemediğin bir sürü şeyin olmuş.
Yorumlar
Yorum Gönder